اون که برات می مرده کو

اون که قسم می خورده که دوست داره

اما به جاش با یه قسم هرچی که داشتی برده کو؟

تنها شدی

باز تف سر بالا شدی

گذاشت و رفت دیدی دوست نداشت و رفت

کجاس بگو

اون که برات می مرده و هرچی که داشتی برده کو

اون که یه باره اومد و آتیش به زندگیت زد و ازت برید

اون که دل ساده و تنهاتو به صلابه کشید

یادت باشه منتظر اون که میگه دردتو می دونه نشی

حرفاشو باور نکنی هر کی میاد نمک به زخمت می زنه

ساده ی دل داده من گول نخوری دوباره دیوونه نشی!

بدونه تو سنگم کنار تو ابرم                                    بیا تا گریه کنم سر اومده صبرم

 اگه یه روز مردم بیاو گریه کنان                               یه شاخه نیلوفر بزار روی قبرم